Dizanje tegova

Dizanje tegova, predstavlja borbu čoveka i gravitacije, demonstraciju snage u svom suštinskom smislu.
Kao sport, zahteva da se teg u vidu šipke sa diskovima, tačno određene težine, podigne iznad glave, tehnički pravilnim izvođenjem discipline trzaj i discipline izbačaj.
Rezultat u biatlonu predstavlja zbir kilaža koji je podignut u trzaju i izbačaju.

- Disciplina trzaj zahteva od dizača, da teg, koji je stacioniran na podijumu, u jednom pokretu bez pauze, ili potiskivanja podigne iznad glave, tako da se završetak izvođenja trzaja smatra, trenutak kad ruke i noge dizača postignu fazu potpune ekstenzije.

- Disciplina izbačaj se sastoji iz dve faze. U prvoj fazi takmičar teg sa podijuma mora podići i nabaciti na grudi, u drugoj fazi dizač sa visine ramena mora da izbaci teg iznad glave u jednom tečnom potezu,bez potiskivanja, tako da ruke na kraju izvođenja moraju biti potpuno ispravljene. Da bi izbačaj bio okarakterisan kao uspešan i ruke i noge dizača moraju da postignu fazu potpune ekstenzije.
Svaki takmičar ima pravo na tri pokušaja trzaja i tri pokušaja izbačaja. Ukoliko ne ostvari nijedan uspešan pokušaj u trzaju, dizač može da nastavi takmičenje u izbačaju, ali se karakteriše da nije ostvario rezultat u biatlonu.
Ostvaren total u biatlonu mora biti zbir, barem jednog uspešnog pokušaja iz discipline trzaj i jednog uspešnog pokušaja iz discipline izbačaj.
Presudnu odluku o tome da li se pokušaj smatra uspešnim donosi sudijsko veće, koje je sastavljeno od tri arbitra, da bi se pokušaj priznao najmanje dva od tri arbitra moraju da dizaču pokažu da je pokušaj uspešan.

Hronološka standardizacija propozicija takmičenja:

Dizanje tegova kao olimpijski sport ima dugačku istoriju. U program olimpijskih igara dizanje tegova je prvi put uvršteno 1896. godine,a od 1920. godine pa sve do danas predstavlja sastavni deo olimpijskih igara (osim na igrama 1900. , 1908. I 1912.)
U početku razvijanja ovog sporta, discipline ,u kojima su se dizači takmičili, su bile često menjane.
-1896. godine na Olimpijadi u Atini, prvi deo takmičenja se sastojao iz jednoručnog dizanja, a drugi deo iz dvoručnog dizanja, jedina katogorija bila je apsolutna bez ograničenja težine i visine vežbača.
- 1920. Tri discipline, jednoručni trzaj i izbačaj i dvoručni izbačaj.
- 1924. Pet disciplina. U takmičenje su dodati potisak i trzaj.
- 1928-1972. Tri discipline potisak, trzaj i izbačaj, iz takmičenja je izbačen bilo kakav vid jednoručnog dizanja.
- 1972. godine Internacionalna federacija za dizanje tegova, izbacuje disciplinu potisak, zbog poteškoća u fazi suđenja prilikom izvođenja ove discipline. Tom odlukom se takmičenje svodi na formu biatlona, koji se u vidu prvog dela trzaja i drugog dela izbačaja izvodi kao takav i danas.
- 1987. Godine je prvi put organizovano zvanično takmičenje u dizanju tegova za žene, a na Olimpijadi u Sidneju 2000. godine prvi put se pojavilo takmičenje u dizanju tegova za žene na olimpijskim igrama.

Kategorije i rekordi
Muškarci su podeljeni u osam, a žene u sedam kategorija koje su razvrstane po telesnoj težini.
Kategorije za muškarce :
- do 56 kg
- do 62 kg
- do 69 kg
- do 77 kg
- do 85 kg
- do 94 kg
- do 105 kg
- preko 105 kg – apsolutna kategorija.
Kategorije za žene :
- do 48 kg
- do 53 kg
- do 58 kg
- do 63 kg
- do 69 kg
- do 75 kg
- preko 75 kg – apsolutna kategorija.
Rekordi su tokom godina obarani mnogo puta, najzvučnije ime u sportu dizanja tegova bio je Vasilij Aleksejev koji je svetski rekord u apsolutnoj kategoriji obarao 80 puta, u periodu od 1970-1977 godine.
U isto vreme u lakšoj kategoriji nastupao je i David Rigert koji je svetski rekord oborio 68 puta.